Beyin hasarı, görme kaybına yol açabilir; gözler değil!

İnme ve benzeri nörolojik hasarlar, görme alanında ortaya çıkan kayıplara neden olabilir. İnsanlar genellikle görme sorunlarını gözlerde ararken, gerçekte bu durum beyin kaynaklı olabilir. Beynin bu tür hasarları görme kapasitesini tüketebilir.

Görmenin gerçek kaynağı beynimizdir

Gözlerimiz ışı sadece işleme merkezine yönlendiren kameralar gibidir. Beynin kullandığımız görüntü işleme kısımlar, görüntüleri ayırt etmek için geliştirilmiştir. Biraz ağır kasıtlı olmayan hasar görme işlemine aksatabilir. Bu nedenle, beynin doğru çalışmaması görüntüleri engelliyor, görüşte azalma gerçek anlamda.

İnme sonrası görebilme yeteneği kısıtlanabilir

İnme veya felç hastası olan kişiler, görme organları normal olsa da, beynin o bölgesinde oluşan etkilenmiş neden bir kısmının kapanmasına düzenleyebilir. nöral yolların bu alanlara ulaşamayışı çevrenin büyük bölümünde karanlık görüntüler oluşturmasına neden olabilir. Sonuç olarak, gözlerin sağlıklı olup olmaması hiçbir önemi olmayan bir personal durum gelişebilir. Çoğu zaman uğranılan bu hasar neticesi, sembolleri görsel hatalar ile ciddi nedenidir.

Hasta farkında olmadan görme kaybı yaşayabilir

İnme sebebiyle oluşan görme alanı kayıpları, konuların çeşitli riskleri beraberinde getirebilir. Kişiler, bir tarafını eksik görüntüleri sığdırmadan fark etmeden kayarlar. enteresan olan ise, beynin bu duruma gelişen zararları sebebiyle görme bölgesi bozuk olmasıdır. Özellikle, bir kişi yemeğini sadece görüntüleyebildiği kısmını yer. Bu durumun en çarpıcı örneği, Anton Sendromu olarak bir psikolojik durumdur. Nörolojik soruna sıkça tedavi genellikle tedavi edilmez, hastanın görünen nesneleri kesin olduğunu kabullenmesi çok zordur. Bu ilginç durum, gerçeklik algımız ve şeklimizi sınar.

Hafıza ve hayal gücü görsel boşlukları dolduruyor

Görsel alanlarda meydana gelen bozukluklar, var olmayan nesnelerin, görülebilen ve tanımlanmış şekillerin görüntülenmesine neden gelişebilir. Bu hadise, psikolojik olmayan görüntülerin görünümleridir ve genellikle görüntü bozuklukları birlikte görünümler. Beyin dış dünya gereksiz görsel uyaran ulaşmadığında, zihin depol özellikle kullanmaya faaliyetler çalışmaya başlar. Sonuç olarak, beyin eksik katharıs, boşluk, hayal gücü veya spontane üretilmiş sembolleriyle doldurmaya çalışır, bize gerçek olmayan kurgulanmış ortam sunabilir. Bireyler bu|bu|n] görüntülerin genellikle yanlış olduğunu fark edebildikleri halde büyük şaşkınlık yaşayabilirler.

Görsel halüsinasyonlar psikolojik değil, nörolojik sorunlar olabilir

Toplumda vizüel görüntü görenleri her zaman psikolojik hastalıkla bağlantılı sayılmaz. Beyin damar tıkanıklığı sonuçlarında, Parkinson hastalığı veya ciddi migren dahil. Charles Bonnet Sendromu, görme alanlarının kaybına bağlı ortaya çıkan reaktif beyin ile ilgili beklenen. Görüntüleri görülen şeylerin gerçek olmadığını zihin düşünebilirler. Bu nedenle, görüntü bozukluk gören hastaların, psikiyatrik etiketler yerine, kapsamlı beyin değerlendirmeleri geçirmeleri önemlidir.

Erken rehabilitasyon, görme kaybını önemli ölçüde azaltabilir

İnme sonrası kaybedilen görme yeteneğinin telafisi, kaçınılmaz adımların atılmasını gerektirir. Bireylerin erken kontrol edilmesi, beynin öz kalan nöronları aktif hale getirilerek gözle görülen yetileri tekrar edindirmeyi kolaylaştırabilir. Başarılı bireysel göz egzersizleri ve stratejik awareness, hastaların görme alanlarını daha verimli fark etmelerine katkı sunar. Böylece düzenli fiziksel çalışmalar, bireylerin görüşlerini yoğun fark etmeyi sağlamayı sağlar, düşmelere karşı koruma artabilir. Rehabilitasyon süreci sayesinde, bireyler birlikte bağımsız yaşamlarını daha hızlı.